Proto glimlachte en hield haar vast. Hij deed niets en zei niets. Het enige wat je zou kunnen voelen was zijn kloppende hart en rustige ademhaling.

Linou hield haar gezicht tegen zijn borst en zuchtte even. ''ik ben blij dat je het me vergeeft, ik dacht bijna dat je me echt zou willen vermoorden'' zei ze zacht. Ze sloot daarna voor even haar ogen en luisterde naar de geluiden om haar heen. Het enigste wat ze hoorde was het geruis van de zachtte wind door de bladeren van de bomen en de rustige ademhaling en het kloppende hart van Prototype. Dat gaf haar een rustig en fijn gevoel.

"Dat zou ik hebben gedaan als je het niet gemeend zou hebben." zei Proto serieus. Hij glimlachte en gaf haar een zoen. Hij keek naar de lucht. Eindelijk iemand die om mij geeft....dacht hij.

Ze luisterde naar zijn woorden maar antwoorde er niet op. Ze zuchtte diep en voelde toen zijn lippen weer even op de hare. Ze gaf hem een zoen terug en keek ook even omhoog naar de lucht. De maan scheen nog steeds vel en enkele sterren stonden aan de hemel te glinsteren. Ze was blij dat er nu toch iemand was die haar wel mag en haar geen monster noemde.

Proto zoende haar en terwijl hij dat deed zorgde hij er voor dat ze beide op de grond lagen. Hij wreef met zijn hand over haar zij en glimlachte. Hij ging wat dichter tegen haar aan liggen en wachtte af op een reactie.

Linou keek hem aan en voelde zijn lippen weer op de hare. Ze zoende met hem mee en ze voelde hoe ze op de grond gingen liggen en hij wat dichter tegen haar aan ging liggen. Ze legde een hand op zijn wang en streelde die zachtjes. Ze gaf hem nog een kus en wou eigenlijk wat zeggen maar ze wist niet wat en zweeg dus maar.

Proto ging naast haar liggen en keek naar de lucht. Hij dacht na en glimlachte bij zijn gedachten. Hij keek haar even aan en glimlachte. Hij voelde zijn hart nu echt tekeer gaan en het voelde niet verkeerd. Vanbinnen stond hij in vuur en vlam. Hij even rond en glimlachte nog steeds.

Linou volgde hem met haar ogen toen hij naast haar ging liggen en ze legde haar hoofd zachtjes op zijn borst. Ze hoorde het kloppen van zijn hart en ze sloot voor even haar ogen terwijl ze lichtjes glimlachtte. Ze ging met haar hand een keer strelend over zijn buik heen en liet haar hand toen vervolgens gewoon op zijn buik rusten.

Proto keek haar aan en glimlachte. Hij keek haar even diep in de ogen en legde zijn arm achter haar rug. Hij liet zijn hand op haar zij liggen en bleef zo liggen. Hij genoot van het moment en glimlachte.

Linou bleef rustig tegen hem aan liggen. Ze opende haar ogen en keek naar haar hand die op zijn buik lag. Ze kriebelde even met haar vingers op zijn buik. Ze vroeg zich eigenlijk af of hij wel tegen kietelen kon. Naja waarschijnlijk wel, teminste dat dacht ze.

Proto keek naar de lucht en voelde ineens iets kietelen. Hij schoot in de lach en probeerde haar hand weg te halen. Maar door het lachen lukte dat niet echt. Hij kreeg haast geen adem en bleef maar lachen. "S-stop...." zei hij lachend.

Linou keek op toen ze hem hoorde lachen en stopte even. Ze ging boven op hem liggen en keek hem speels aan. ''oehw dus onze stoere jongen kan niet tegen kietelen?'' zei ze plagerig en ze begon hem weer te kietelen.