Linou hoorde zijn woorden en grijnsde lichtjes. Ze merkte dan hoe ze langzaam aan naar achteren ging en uiteindelijk op de grond lag. Ze keek even vanuit haar ooghoeken naar de omgeving rond hen maar zag niks bizonders. Ze keek toen naar Prototype en voelde hoe hij haar hevig zoende. Ze zoende met hem mee en ging met een hand door zijn haar. Ze voelde dan ook hoe hij over haar been wreef en glimlachtte even terug naar hem.

Proto ging helemaal op in de zoen en sloot zijn ogen. Hij keek naar de omgeving en glimlachtte. Hij zag of hoorde niets. Hij keek naar Linou en stopte. "Ik weet trouwens nog steeds niet de naam van jou..." zei hij. "Ik ben Alex aka Prototype..." zei hij. Hij keek glimlachend en wachtte op een reactie.

Linou zoende gewoon met hem mee en hield haar hand in zijn haren. Ze sloot haar ogen ook even en opende ze weer toen hij zijn lippen van de hare af haalde. Ze keek hem met een licht grijnsje aan en luisterde naar zijn naam. ''leuke naam, kan ook niet anders bij zo'n schatje als jij'' zei ze met een plagende stem tegen hem. ''mijn naam is Linou'' zei ze en ging tegelijkertijd even met een van haar handen plagend over zijn plekje heen.

"Okey Linou..." zei hij. Hij schork lichjes toen ze hem streelde op zijn plekje. Met een krachtige beweging pakte hij haar arm vast en haalde haar hand daar weg. "Dat we liggen te zoenen zegt nog niet dat we al zo ver gaan..." zei hij en keek haar even streng aan. Hij vond haar wel zo'n type voor een one-night-stand. Niet dat hij wist dat het zo zou zijn maar hij wilde dat toch maar even uitstellen.

Linou verwachtte die reactie van hem al een beetje en kroop onder hem weg. ''je bent toch niet bang?'' vroeg ze plagend aan hem en ging in kleermakers zit voor hem zitten en knipoogde een keer naar hem waarna ze droog omzich heen keek. Ze kuchtte eens droog en ging met haar hand een keer over de grond heen.

"Bang niet..." zei hij. "Ik wil alles gewoon niet te overhaasten." zei hij. Hoe moordlustig hij mocht zijn hij kende toch nog wel manieren. Hij ging zitten en keek haar aan. "Ik hoop dat ik je daarin niet kwets..." zei hij en keek even rond.

Linou keek hem droog aan bij zijn woorden. ''kom op zeg zo gestoord ben ik nou ook weer niet, ik liep je maar wat te plagen'' zei ze droog tegen hem en stond op. Ze keek naar de boom vlakbij haar en sprong omhoog. Ze sprong van tak naar tak tot dat ze in de top was. Op de top bleef ze soepel staan en keek ze naar de lucht. Het was donker en de maan scheen vel.

Proto sprong ook van tak tot tak en landde op de boom naast haar. "En ik geloof je niet..." zei hij. "Zoiets doe je niet om iemand te plagen..." zei hij en keek haar aan. Hij wachtte op een reactie. Hij keek ook even naar de lucht en naar de maan die wel erg mooi scheen. "Dus jij wilt zeggen dat die zoen ook maar een plagerij is.." zei hij en keek haar even aan.

Linou keek op toen ze iets hoorde en zag Prototype op de boom naast haar. Ze keek naar hem en luisterde naar zijn woorden. Ze kuchtte even droog en sloeg haar armen over elkaar heen. ''luister eens, ik doe zulke dingen wel om te plagen.. dat is hoe ik nu eenmaal ben'' antwoorde ze droog en keek weer naar de maan. Ze hoorde toen de woorden over de zoen en snoof even. Ze keek voor kort naar beneden en daarna weer omhoog naar de maan. ''dat is voor mij een weet en voor jou een vraag'' antwoorde ze mompelend maar nog wel hoorbaar voor Prototype.

"Dan is het voor mij ook een weet. Als jij het niet vertellen zeg je genoeg." siste hij haar nijdig toe. Hij gaf haar een nijdige blik. Hij had vaak zat dit soort meiden meegemaakt en iedere keer trapte hij er in. Hij sprong weg van tak tot tak en landde een eindje verder op de grond. Zijn armen werden gigantische vuisten en hij mepte een paar bomen om. Om zijn woede om zichzelf en Linou af te reageren. Hij had zich weer vergist in iemand.

Linou luisterde naar zijn woorden en rolde met haar ogen. Ze hoorde toen brekende geluiden en sprong naar beneden. Ze landde op de grond en zag hoe Prototype bezig was. ''die is echt niet goed snik..'' mompelde ze en zuchtte eens diep. Diep van binnen vond ze Prototype wel leuk eigenlijk maar toegeven ging ze dat niet. Ze deed een paar stappen naar achteren zodat ze in de schaduw stond en zuchtte eens diep. Ze had best spijt dat ze zo tegen Prototype had gedaan maar hij was nu waarschijnlijk al zo kwaad dat hij haar niet meer zou gaan vergeven.

Proto hoorde haar woorden en draaide zich resoluut om. Zijn ogen stonden nijdig en hij keek haar aan. Hij wilde haar wel breken maar deed dat niet. Iets van binnen hield hem tegen. Langzaam en hijgend van de inspannning stond hij op en de armen veranderde. Ineens sprong hij van boom naar boom en kwam zo verder van haar vandaan. Hij stond nu in een ander stuk bos en hij wist niet of zij hem gevolgd was. Hij ging tegen een boom aan staan en gromde even. Hij was kwaad en wist niet dat ze spijt had.

Linou deed voor even haar hand voor haar mond toen ze zag dat hij haar gehoord had. waarom laat ik alles er nou ook gewoon uit floepen?! dacht ze met een zucht en stond recht toen hij weg sprong. Ze besloot hem achterna te gaan maar wel voorzichtig. Ze bleef achter een boom staan en keek naar hem. Ze sloot voor even haar ogen en keek toen even naar de grond. Hoe moest ze hem ooit zeggen dat het haar speet? Ze was totaal niet zo'n typje. Toch voelde ze nog meer spijt op komen als ze het niet deed en ze kwam achter de boom vandaan. Ze bleef een paar meter van Prototype staan en keek vanonder haar pet naar hem ookal was dat niet te zien door de schaduw van haar pet die over haar ogen viel. ''weetje..'' begon ze. ''het spijt me dat ik zo deed net, het is gewoon het punt dat ik nooit eerder iemand heb ontmoet die mij mag. Ik had zin om lol te maken maar blijkbaar vatte jij het verkeerd op, en ik moet toegeven.. de manier hoe ik deed was ook niet echt lollig meer ofzo..'' zei ze met een diepe zucht en keek toen naar de grond.

Proto hoorde wat maar negeerde het. Ineens stond Linou voor hem en zijn handen veranderde gelijk in een stel messen. Hij keek haar nijdig aan. Ineens hoorde hij haar woorden. Hij keek haar wat minder nijdig aan en z'n armen veranderde terug. "Ik ben blij dat je dat inziet..." zei hij wat vriendelijker. "Het spijt me ook dat ik zo reageerde." zei hij. Hij liep naar haar toe en gaf haar een omhelzing. Hij was eerlijk gezegd blij dat ze het zo duidelijk maakte dan het te verzwijgen. Hij hield haar vast en bleef zo staan.

Linou schrok even toen hij zijn handen in een stel messen veranderde. Ze slikte en deed een stap naar achteren. Ze zag toen dat zijn handen weer gewoon werden en hoorde zijn woorden. Ze keek even weg en zuchtte diep. Ze hoorde toen wat dichterbij komen en voelde twee armen om haar heen. Ze keek op en zag dat het Prototype was. Ze glimlachtte even en legde haar hoofd toen tegen zijn borst. Langzaam aan sloeg ze haar armen ook om hem heen en bleef ze rustig tegen hem aan staan.