Hij deed een deur van een kamer open en stapte rustig naar binnen. Het was een lege kille kamer. Er stond alleen een groot hemel bed en twee nacht kastjes aan beide kanten. Niet dat hij daar wat aan had. Als het voor Dany maar goed was aangezien ze deze kamer wel in moest komen. Hij bleef rustig staan en keek even in het rond.

Dany volgde en deed de deur dicht. Ze keek rond en zweeg. "Ik ben trouwens Dany" zei ze maar. Ze ging zitten op het bed en keek hem stil aan.

Marshall keek naar haar en liet zonder maar een keer te bewegen de deur meteen dicht klappen. Het leek dus ook alsof hij er helemaal niks aan gedaan had. Hij kwam naast haar zitten en keek haar rustig aan. ''Marshall'' stelde hij zich voor en zijn blik ging voor even onopgemerkt naar haar hals.

Dany schrok even van de deur en zweeg. Ze keek hem aan toen hij zich voorstelde en knikte iets. Ze keek even rond en dan kort naar de deur. Ze bleef er even heen kijken...

Marshall keek toen ook voor kort naar de deur. ''is vast stuk ofzo..'' zei hij droog. Hij keek toen weer naar haar hals. Hij huiverde even en beet er toen ineens in. Hij voelde hoe zijn hoektanden in haar vel boorde en hij dronk wat bloed. Iniedergeval genoeg voor voorlopig. Hij drukte toen op een plekje in haar nek zodat ze wel flauw moest vallen en hopelijk ook een deel vergat van wat er gebeurd was. Hij sprong daarna om hoog en landde op een balk ergens in de schaduw zodat hij niet te zien was.

Dany knikte en schrok toen hij der beet. Ze probeerde iets te toen maar ze viel flauw. Ze bloedde iets en haar been stopte al wat. Ze lag daar...flauwgevallen op het bed...

Marshall veegde het bloed van zijn mond af en keek nog even naar haar waarna hij naar beneden sprong en landde voor de deur. Hij opende die en liep met gehaastte passen door de hal. Hij liep het huis uit en verdween in een klein straatje.

Dany werd even later wakker en voelde aan haar nek. Ze zuchtte. Ze wist niet echt meer wie het deed of wat er was gebeurt. "Auww" mompelde ze zacht.